Thursday, December 5, 2013

ලැබැදිය නුබෙ තරම



දවසක වැඩ නිමවා ගිනියම් වු රවි සිසිල සොයමින් සිතිජයෙන් නිල් සයුරේ ගිලීයන්නේ  තවක් කාර්යබහුල දිනයක නිමාව සනිටුහන් කරමිනි.තුරුනු ආදරවන්තයින් සැදෑ සුවය තම මල් මල් කුඩයට මුවා  වී රස විදින කල විඩා බර දිනයක සියලු රජකාරි නිමවා සියලු දෙනා තම සොදුරු කැදලි වලට පියනගන්න බව කොල්ලුපිටියෙ සයවන මහලේ සිය කාර්යාලයෙන් පහත බලන IT රොශාන්ට දිස්වෙන අතර එ සැනින් ඔහුගෙ අවදානය නැවතත් තම පරිගනකය වෙත දිවයන්නේ තමාට පැවරී තිබෙන කාර්යයේ බරපතල කම සිය මුහුනටද එක් කරමිනි.
සිහින් සිරුරකින් හෙබි , කලු බොකටු කොන්ඩය පිටුපසට පිරු ,තලෙලු මුහුනේ පැතිරුන ගොරෝසු රැව්ලකින් හෙබි IT රොශාන්, ලංකාවේ නම දැරෑ මෘදුකාංග ඉන්ජිනේරුවරයෙකි.මෑත භාහයෙ ලංකාවේ තොරතුරු තාක්ශනික පෙරලියක් සිදු කර මොහු මේ දින වල රට වටා යමින් පාසල් ලමුන් සදහා නොමිලේ තොරතුරු තාක්ශනික වැඩමුලු පවත්වයි .
මෙ සියලු සමාජ කටයුතු සමහ IT රොශාන් ඉතා කර්යබහුල බැවින් තම බිරිය සමහ ගත කල කලය ඉත සිමා විය නමුදු හද පත්ලෙන්ම ගැලූ පිවිතුරු ආදරයක් ඇය කෙරේ  දැක්වන රොශන් ඇයගෙ සියලු කාර්යයන් සදහා උපරිම ලෙස සගයෝගය දීමටද අමතක නොකලේය.
මිනෝලි , ඉතා සුන්දර රූ සපුවක හිමිකාරියක් වන මැය  රොශාන් හා හමු වූයේ මීට වසර තුනකට ඉහතදීය.මිනෝලි හා රොශාන් තම දෙමාපියන් විසින් ගෙන එන ලද විවාහ යොජනාවක් මත දැන හදුන ගත්තද ඔවුන් දෙදෙනා ඉමහත් ප්‍රෙමයකින් වෙලී ගිය අතර ඉතා ඉකමනින් විවාහ දිවියට පිය නැග්ගේ සියල්ලෝගේම ආශිර්වාද මැදින්ය .
ගෘහනියක් වු මිනෝලි ඇයගේ තාරුන්‍යයේ ඉනි පෙත්තේ සිටි කාගේත් සිත් ගත් අයෙකු විය.ඉතා පැහැපත් මුහුනක් හිමි ඇයගේ නිල් පැහැති දෙනුවන් , රෝස පැහැති දෙතොල් දෙස දෙවරක් නොබැලු පිරිමියෙක් වෙතොත් ඔහුගේ පිරිමිකම හෝ පේනීම ගැන සැකයක් පැන නගිනූ නොයනුමානයි.ප්‍රසිද්ද වෙළද ව්‍යාපාරික සයිමන් සිල්වා මහතගේ එකම දියණිය වූ මිනෝලි සහ රොශාන් ගේ මුන ගැසීම විවාහ යෝජනාවක් මත පදනම් වූවක් උවද,
දෙදෙනා ඉතාමත් කෙටි කලකින් පෙම්වතුන් වීම රොශාන්,මිනෝලි කෙරේ දැක්වූ ඉමහත් ආදරය නිසා ඇතිවූවක්ද ඒසෙත් නැත්නම් මිනෝලි සහ රොශාන් දෙදෙනාගේ සිතූවිලි වල වූ ගැලපීම මත ඇති වූවක්ද යන්න අබිරහසකී.
නව යුවල තුරුනු වියේ චමත්කාරය විදිමින් ඉතා සතුටින් කල් ගෙව්වද,මිනෝලි බෝහෝ විට නිවසේ තනිව සිටින්නට වූයේ IT රොශාන් ගේ  සමාජ කටයුතු සමහ කාර්යබහුල බැවිනි.මිනෝලි ඉක්මනින්ම දරු පැටවෙක් ගැන සිතන්නට වූයේ මේ තනිකම නීසා විය හැක.දෙදෙනා වසර කිහිපයක් උත්සහ කරද පලක් නොවීය. සතුට සිනහව පීරී ඉතිරී තිබූ රොශන්ගේ පුන්චි කැදැල්ලට කදුල වේදනව ගෙන අවේ මෙයයි. දරු පැටවෙක් බලාපොත්තුවෙන් දෙදෙනා නොකල දෙයක් නොමැත . දේව පූජා, භාර හාර, බෝඩි පූජා එපමනක් නොව දෙදෙනා දෙතුන් වතාවක්ම ඉන්දියාවටද ගියේ සරණ්ක් පතාගේනය . සිනහ පිරුනු සිහින් ආදර කෙදිරිලි ව්ලින් කුල්මත් වූ මොවුන්ගේ සිරි යහන , සෝ සොසුම්, කදුලු සහ  වේදනවෙන් මිලීනව යමින් තිබුනි.
මෙම ප්‍රශ්න කෙසේ වෙතත් රොශාන් තමාගෙන් සමාජයට වියා යුතු සිල්ල නොපිරිහෙලා ඉතු කලේ තම සොදුරියගේ වේදනාවෙන් පිරි සිත සැනසිවීමට සියලු උත්සහද දරමිනි.ඉහත සියලු ප්‍රශ්න වලින් බැට කමින් සිටි රොශන්ට සනසීමට තිබූ එකම සාදකය වූයෙ.නිමවෙමින් පවතින නව සහ ප්‍රතම ශ්‍රී ලාන්කේය මෙයෙයුම් පද්දතිය විය.දින සති මාස ගෙවමින් තිබුනි.
රොශන්ගේ කලණ් මිතුරෙකු වූ අචින්ත රොශාන් ගේ නිවසේ ඉස්තොප්පු කාමරයේ ටික දිනකට නැවතීමට පැමිනියේ රොශාන්ගේන් අචින්ත කල ඉල්ලීමක් නිසාවෙනි.නමුත් අචින්නතගේ පැමිනීම නිසා රොශාන් හා මිනලි අතරේ තිබී අර්බුද කෙමෙන් අඩු විය.මන්ද යත් මිනෝලි ගෙදර ගිනි පිටට නොදෙන්නියක් නිසාවෙනි.
සෙමින් කාලය ගෙවී යමින් තිබූ අතර දරුවෙක් නති රොශන්ගේ කුලුදුල් දරුවා වුනු සිය මෙහෙයුම් පද්දතිය කල එලි දැක්වීම සදහා සියලු වැඩ කටයුතු පිලියෙල වී තිබුනී.කෙතරම් කාර්යබහුල වූවත් දෙදෙනා සිය දරු සිහිනය අමතක නොකල අතර ඒ සදහා කල යුතු සෑම දෙයක්ම කරමින් සිටියහ.මේ අතර රොශාන් ගේ මුහුනේ අසාමන්‍ය ඉදිමීමක් නිසා ඔවුන් රොහල කරා ගියේ කනස්සල්ලෙනි.දෙවියන්ගේ සරදමක් මෙන් ඔවුන්ගේ කනස්සල්ල දෙගුන තෙගුන කරමින් වෛද්‍යවරයා "ඕයාලට බබාල ඉන්නව  නේද?" යැයි විමසන විට මිනෝලි වේදනාව මුසු වූ ලජ්ජාසහගත් මුහුනින් නැහැ ඩොක්ටොර් තවම නෑ මුමුනන්නට විය.
අමාවක රෑ අහස වන් කලු වූ මුහුනකින්  වෛද්‍යවරයා රොශාන් ඔයාට කම්මුල් ගාය ඔයාගේ වයසෙ කෙනෙක්ට කම්බුල් ගාය හැදුනම බබාල ලැබෙන්න තියන සම්බාවිතාය බොහොම අඩුයි.නමුත් බලාපොරොත්තු නැ......................
රොශාන් සහ මිනොලි දෙදෙනාටම එතනින් පසු වෛද්‍යවරයා පැවසූ කිසිවක් නෑසුන අතර,දෙදෙනාම නිවසට පැමිනියේ සියලු බලාපොරොත්තු රහිතවයි.ආදර කතා ,හිනහව දෙදෙනාගෙන් ඈත් වියේ ගියේ නාසා ආයතනයේන් ගුවන් ගත කරන ලද ශටලයක් මෙනි.සුන්දර කුරුලු කූඩුවේ අසුන්දර  ප්‍රශ්න පැන නැගුනි.
අවසනයේ රොශන්ට මෙ සියලු ප්‍රශ් මොහොමතක අමතක කර සිනහා විමට අවස්තවක් උදා විය ඒ සිය මෙහෙයුම් පද්දතියේ ආරම්භක සමන්ත්‍රනයයි.
දින හතක් පුරා පැවති සම්මන්ත්‍රනය නිම වූ විගස රොශන් නිවස වෙත දුව අවේ තම සදාදරනිය බිරිදගේ මුහුන , ඒ සිනහව, ඒ උනුසුම සමග තමගේ මේ විජයග්‍රහනය සැමරීමටයි.
නිවස වෙත පැමිනි රොශන් සීනුව නාද කරන්නට සැරසෙත්ම මිනෝලුගේ ඒ සීනු කට හද ඉස්තොප්පු කමරෙන් ඇසෙන්නට විය.තැති ගත් සිතින් කාමරෙන් පැමිනි හඩට කන් දුන් රොශන්ට තම බිරිය සහ අචින්තක්ගෙ ප්‍රේමන්විත කෙදිරිය කන වැදුනී.
වෙදි කෑ ඌරෙක් මෙන් කිලීපි ආ රොශාන් කෝපෙන්යෙන් දැවෙන්න්ට වීය .කෝපයට දෙවනි නෝවූ වෙදනාවකින් හද කැකෑරෙන්න්ට පටන් ගේන තිබුනි.
ගතවූයෙ නිමෙශයකි කාමරයේ දොර දෙපලු කරමින් අතුලට කඩා වැදුනු රොශන්ට , මිනෝලිගෙ සුන්දරත්වය රස විදින තම සගයා සහ ඔහුගේ උනුසුමේ වෙලී සිටි මිනෝලි දීස්වෙන්නට විය.නමුදු මිනෝලි හට ඔහුගේන් නොලැබේන ඒ දේ ඔහුගේන් ලැබේන බව සිහියට ආ විගස හීලා උන පූස් පටියෙක් මෙන් හිමින් සරේ තම බිරියට පිටුබා ඉවත්ව යන්නට විය.
දෙසවන දෙදුරුම් දෙමින් මහ හඩක් නන්වා පිටු පසින් පැමිනි වේඩි උන්ඩය තැලී පේරී තිබු IT රොශන්ගේ හදවත් පසාරු කරමින් ඉදිරියට අදෙන්න විය. අචින්ටගේ සහ මිනෝලිගෙ නිරුවත් සිරුරු එකි නෙක වෙලී යන සද සමාජයට හා බිරියට අප්‍රමාන ලෙස අදරය කල රොශන් තම අසවන් සුසුම හෙලන්නට විය.




Thursday, August 22, 2013

සුසුම් පොදක්...

හැලූ කදුලැල්
හෙලූ සුසුමන්
සෙමින් පිසදා
සිනා සෙන්නට....
පෙරදා මෙන්
මෙදත් කෙලිදෙලෙන්
ගෙවනට  ඔබෙ දිවිය,
කිමක් කරම් මා
කුමක් විදිම් මා
කාට කියන් මා...
කියන් මා හට ,
කෙලෙසක,
බලා හිදිනු මා මෙලෙස ,
මා සොදුර.
බිදක් පාසා හෙලූ කදුලැල්
බිදක් පාසා ගැලූ ලේ බිදු
සියක් ගනනින් විදු දුක් ගිනි
හෙලූ සුස්මන්
දහස් ගනනින් පව් පිරෙ මා හට ....
සොදුරු ලොවක,
සිනිදු මලක ,
පහස විදින ,
දිනය ලගද... මා සබද....
අදුරු ලොවක
කටු කැලයක
සිරව තනිය
සිටිනු කිම ම ලැබද ....
කෙලෙස ඉවසම් විදින දුක් ගිනි..


සියලු හිමිකම් ඇවිරිනි
කමිදු සචිත් පුන්චිහෙවා

Thursday, November 15, 2012

පැතුමන් අතරේ

අදුරු වූ මගේ මුහුන
සොදුරු වූ සිනහවකින්
එලිය කරනනට
වෙරදරයි අද මා.....
තනිවෙලා මා තනිවෙල
හුරු වෙලා මා හුරු වෙලා
අමතක වෙලා දෝ
මෝඩ හිතට
සියලු දෙනා දුරස් වන බව දිනෙන් දින
මගේ හදේ පෙමක් කියා දෙයක් නෑ
සිතට සුවය නිදහස මගෙ දැනෙන් නෑ
හිරු ගිලිලා මගෙ ලොවේ..
අන්දකාරයි මගේ ලොව.
අමතක වීද හිරුට යලි එන්නට මා ලොවට
යන්න යන්න ඔබත් යන්න
මගේ ලොවෙන්
පලක් නෑ
ආයේ එන්නෙ නෑ
සිනා සතුටු ආදර මේ
අදුරු කුටියට ......

Thursday, May 24, 2012

නුවර වැවේ ඉස්මන්තේ

ඔන්න ඉතින් පුන්චි පුතා ප්ලෙන් ටි එකක් බීලා එහෙම කතවෙ ඉතුරු ටිකත් බොරු කරන්න කියල නඩගමට ලොග් උනා.අනෙ ඉතින් තම කල්පන කරන්නෙ අහවල් එකට පෙරෙ ගියද කියාල . අනෙ මතත් උන දෙවල් වලට තමත් පපුව කූන් කූන් ගානව.......
ඇති ඇති ඔන්න ඉතින් ඉබ්බා යකාට ගිය දෙන් කියල ජීවිතේ තියන ලස්සනම දුකක් ගැන පොදි කයියක් පටන් ගත්ත විතරයි අපි දිහවට වඩිනවා හාමුදුරු නමක් .හොදට හදිච්ච බොදු කොල්ලෙක් නිස හුස්නෙන් නෑගිටල හිටියනෙ හමුදුරුවො පාස් වෙනකම් වාඩි උන විතරයි මෙන්න තව හාමුදුරු නමක් එක දිගට තුන් නමයි. අනේ ඉතින් වාදිවෙන අදහස හිතින් අත ඇරල නගිටගෙනම විචිකිච්චාව එක්ක පචයක් කෙල කෙල උන්නා.
ඔන්න ඉතින් එක පාරටම මගේ හිතට ආවා අමුතුම අයිඩියා පාරක්. කොහොමද කොලුව මහන උනාම අනේ කොන්ඩෙ බූ ගාල සිවුර ඇදල පාත්තරේ අතේ තියන් බිම බලාන අයි අයි ටී එකට ආවම ඩිලුව ඇවිල්ල " ආ මචන් ශික් මචන් නෙවේ හාමුදුරුවනේ  හාමුදුරුවනේ කියන කොට"
ඒ වගේද වෙනද Whats Up !!!  කියන කොල්ලා දකින දකින එකාට තෙරුවන් සරනයි කියන කොට

අනේ ඉතින් එහෙම කරන්න ඔන උනාට අපේ අම්මිය ලෙඩෙනෙ එ අදහසත් හිතින් අයින් කරගෙන විචිකිච්චාවයි කිත්තයි එක්කල ගියා වැව වටේ රවුමක්.
කිත්ත අපිට අයිස් ක්‍රිම් අරන් දෙන බොරු පොරොන්දු දිදී එක්කන් ගියානෙ අර KKC එකට එකත් මරු ඉතින් එකම අවුල ගියෙ බවලැත්තො දෙපලක් එක්කනේ රෙද්දක් හැට්ටයක් පේන්න බෑ මුනට එතන ලගිනවා. ඒ මදිවට ඒක අතුලෙ පට්ට Shoes සෙට් එකක්නෙ තිබ්බෙ ඒ ගුලට රින්ගුව වෙලේ ඉදන් සුන්දර මතකයක් හිර උන මිහිරි සිදුවීමක් හිතල අවනෙ පිස්සු වගේ.
අනේ ඉතින් සිරාම වැඩේ උනේ මේකනෙ මුන් දෙන්න දැක්කනෙ Trumphs Show room එකක් ඒකෙ shopping යන්න කත කරපිකො මට විලි ලැජ්ජවෙ සන්තොසෙ බෑ...shik :P

ඒ පර ගිහින් ලෙල්ලත් එක්ක කරපු ඇපල් එකකුත් බීල හිමිස් සීරුවෙ බැස්ස එලියට එන්න කියල කොලොම් තොටට.අන්න එතනඩිනෙ නුවර තම ලස්ස්නම කෙල්ලො ඉන්න කියන කතව තේරුම් ගියේ.. නිකම කුමරි කෙනෙක් දැක්ක මම නෙවෙ මම එක්ක උන්න කෙල්ලො දෙන්නත් බලන් ඉන්නව හිකිz

දැන් නම් දවල්ට කන්න වෙලාවත් හරි බයි කල ඇවිත් ඉතුරු පච ටික හලන්නම් හොදේ...

Wednesday, May 23, 2012

හන්තානට පායපු හද.......

අනේ ඉතින් පුන්ච කොලුවත් ගියනෙ විචිකිච්චවකුත් එක්ක හන්තානට පායන හද බලලා එන්න පලමුද පේරෙ දිහාවෙ ....
කොහේ මම එනව කියල දැන ගත්ත ගමන් හද මිසින්
අනෙ ඉතින් ඒ හිත ඩුක පුරෝ ගෙන ගිහින් පේරෙ වල සතියට පින්සිද්ද වෙන්න
නජාත් ගොලයයි අපේ රත්ගමය මහත්තයයි එක්කල නාටකක් බලාල රත්ගමයගේ අදට අත් පත් කරගෙන දොයිය බබා උන කියමුකෝ...
අහ් එක නෙවෙ සිලාම සීන් එක රුපිල්ම 50ක් දීල මලක් වත් බලන්න කියල අර මල් වත්තට ගියනේ අල අප්ප මල් නෙඑ එකෙ කොල විතරයි ගහ ගන්න හිතුන ඔලුව තප්පෙක අයෙත්
අනෙ ඉතින් අවාට ගත්තෙන් කොලයක් දෙකක් බලුවට පස්සෙනෙ සිරාම වැඩේ උනෙ අපේ විචිකිච්චාව කිතා නොන එක්ක පඩින්න ගත්තනෙ කොලපු එක මල විකාරකක් එතන හොදේ..

ඒ පිස්සු ඩෙපලගෙ මල විකර බලල ඉවර වෙලා පොඩි සින්ඩුවක් මතක් වෙල පුන්ච මහතා මතකයකුත් ගුලි කරගෙන ගිය මහවැලොයට ඒ ටික දාල එන්න කියල අනෙ ඉතින් මතකය හිතින් ගලවගන්න බෙරි නිස මම මහ වැලියට දාල අරුන් එන්න කිව්ව ඒකද එද ඩුන්නෙ නැහැ නේ අර මූසල සිකුරුට්ට ශික් ...
අරත් මහවැලිය කිව්වට ඇති වතුරකුත් නැහෙ වැල්ලකුත් නැහැ අනෙ ඒකෙ ... තනි ඇහැට කඩුලු අවා
ඇයි යකො මමම අඩල අති ඒට වද කඩුලු එන්න ඒක දැක්ක පාර.. විලි ලැජ්ජාවෙ සන්තොසෙ බෑ...


හිමින් සැරේ අර හන්තනට පායාන සද ලස්සනයිද කියන්න ..... කියල තිබ්බ සින්දුව කවි කර කර අව අනේ එන්න කියල දලදාව පොඩ්ඩක් වැද පුද ගන්න එකත් හබක් වෙච්චි අනෙ ඉතින් කියල මොකටද මෙව්ව :P

යකෝ මාර වැඩේ කියන්න මේ සත්තර කියන උන්ට මාව දැක්කම කට වහන් ඉන්නම බැහැනේ මම කිව්ව මගේ අක්කි බබ ඉස්සරහ චරිතේ විනාස නොකර යන්න කියල මේකි කට උල් කරල කියපිනෙ මනමලය වගෙ ඉන්න මහතියල පිටලට නොනිල උනත් ගලපෙනවය කියල අනේ ඉතින් මමනේ දන්නෙ මට හරි යන පිට රට නොනා :P

අනේ ඉතින් කෙල්ලෙක් එක්කනේ ගියේ මෙකි දැක්ක සපත්තු කදයක් ඉවරයි ඉතින් පය දෙක තුනක්ම එතන
මොනව කිව්වට්ත් ලස්සන රෝස පට සපත්තුව්ක් දෙකල කොලුව පොඩ්ඩ සලිත නම් උන හෙ හේ...

අනේ ඉතින් පිස්සු විච්චත් ආම් බාන් කරන් කන්න කියල කඩයක් හොයපිකො මුලු නුවරම පීරලත් මේසයක් තියේන කඩයක් හොය ගන්න තිබුනේ නැනැනේ......

අනේ දලද හාමුදුවන්ට පින්සිද්ද වෙන්න කද පොඩ්ඩක් හොය ගත්ත කන්න බන්ඩිය පුරෝ ගෙන වැවේ පොඩි වෑඩි යක් දල ඉන්න ගමන් ඩුටුවනෙ කිත ඉබ්බෙක් මෙන්න යකො විචිකිච්චව කියනව ඒකා ඉබ්බෙක් නෙවෙ කබරෙක් කියල බනින්න හිතුන මට වඩිවෙල හිටපු බන්කුවෙන් බිමට මේ වසන්ගතේ ඇස් පෙන්නෙත් නෙහෙ නේ ,.....

අනේ අම්මියෝ මහන්සියි දැන් නම් නාඩ ගමේ ඉතුරු ටික පස්සෙ පෝස්ට් කොලන්නම් හොදේ....

Tuesday, October 4, 2011

ගොඩ එනවා මම ගොඩ එනවා

සිටිමි තනොයම
අදුරු කුටියක
අදුර පීරා එලිය සොයමින
පලක් නොමැත මා මග බලා සිට
උදා වන තුරු මා ලොවට සදු...
ඉරක් වී මම
එලිය කරගෙන
නැවත පිවිසෙමි සොදුරු ලෝකෙට
සතුට සිනහව
හද පුරෝ ගෙන
සොදුරු හැගුමන් දිරිය ගෙනදෙයි
මකා දා ඒ
අදුරු දුක්බර
කටුක මතකය
නැවත පිවිසෙමි මා
මා සොදුරු .........

By කමිදු සචිත් පුන්චිහෙවා known as Mr පුන්චා 

Tuesday, September 6, 2011

සන්සාරේ.......................

නොසිතූ දිනයක,
සුන්දර නිමේශයක,
නොපැතූ විලසකට......
හිමිදිරියේ
ලහිරු කිරනින්,
එලිය වූ
ඒ අහින්සක මුහුන
දුටු සැනින් වටහුනා මට
ආදරය...........
නොසිතු නොපැතු ලෙසට.....
දන ගතිමි මා දිනක
මා මෙන්ම මා මිතුර
ඈදරේ බව ඇයට
ලන්වන්න බෑ ඇයට..
බිද දමා
අපේ මිතු දම
වෙන්ව යනු කෙලෙස මා
වෙතින් මා
ප්‍රිය සොදුර....
කනින් කන විත් මගේ දෙසවන වැටුනි දිනයක.......
ඔහුත් එක්කල වෙනම ලෝකෙක
රජින වුන බව මගේ ඒ සද....
තනි වෙල අද
සිටී ගුලි කර
සොදුරු මතකය...
පොදි බැදන් මම මගේ ......
සිටිනව මග බලා
එනතුරු........

By Kamidu Sachith (පුන්චා)
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...